Δύο άνθρωποι ζουν χωρισμένοι, ο καθένας στη δική του μοναξιά, μέσα στην καθημερινότητα και τη ρουτίνα, με κινήσεις που σηματοδοτούν τον χρόνο με ρυθμική και αμείλικτη κανονικότητα. Προετοιμάζονται για τη ζωή, χωρισμένοι από έναν φανταστικό τοίχο. Ένας σύντομος δρόμος τούς επιτρέπει να πλησιάσουν, να αντιμετωπίσουν την επιθυμία για συνάντηση και να ξεπεράσουν τη συστολή τους. Μικρές χειρονομίες, φευγαλέα βλέμματα και ο ήχος των βημάτων τους μικραίνουν την απόσταση, ώσπου ανοίγουν τις πόρτες τους και συναντιούνται χωρίς φόβο. Με εικόνα, χορό και ήχο, το Solitarium εξερευνά την ανθρώπινη σχέση στην απλότητα και την καθαρότητά της.